จู่ๆ เมื่อวานก็ได้รับโทรศัพท์ให้ไปสัมภาษณ์งานวันนี้
คือความจริง เราสมัครไปตำแหน่งอื่น แต่เค้าดันให้เราสัมภาษณ์งานอีกตำแหน่ง...
ฟังดู งงๆ...แต่ก็นะ...ไหนๆ ก็โดนเรียกทั้งที...ใกล้บ้านด้วย....
ไปสัมภาษณ์ดูละกัน....คิดเอาไว้ว่ายังไงก็ "ขำๆ....."
คือ ไปถึงปุ๊บ ก็กรอกใบสมัคร แถม มีโจทย์ให้เราทำด้วย
โอ้ว แม่จ้าวช่วยกล้วยทอด คำถามคือแบบ คลุมเครือได้อีก แถม
ถามแต่คำถามที่เราไม่รู้ทั้งนั้น...."ก็ตรูไม่ได้สมัครตำแหน่งนี้นี่หว่า..."
ก็เลยตอบไปแบบขำๆ จำคำถามได้ข้อนึง...
1. ถ้าเกิดปัญหาขึ้นในการทำงาน จะทำอย่างไรและใช้วิธีใดในการแก้ไขปัญหา
แม่ง...ถามแบบนี้...ปัญหาที่เกิดขึ้นในการทำงาน...แล้วมันปัญหาอะไรล่ะว้อย = [] ='
แล้วกรูจะแก้ไขปัญหายังไง ในเมื่อไม่รู้ด้วยซ้ำปัญหามันคืออะไร....
มั่วถั่วถุยแม่งเลย....นึกถึงวิชาพุทธศาสนาตอนเด็กๆ....เราก็เลยตอบไปว่า...
"ใช้อริยะสัจ 4 ในการแก้ไขปัญหา...คือหาต้นเหตุของปัญหาแล้วจึงหาทางแก้ไข"
ไงล่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...ถาม งงๆ มา เราก็ตอบแบบ งงๆ กลับ กร๊ากกก.....
เค้ามีกระดาษให้เขียนคำตอบประมาณครึ่งแผ่น...เราเขียนไปบรรทัดเดียว OTL...
ตอนสัมภาษณ์มีโดนตั้งคำถามแปลกๆ (ไม่แปลกหรอกมั้ง?) เช่น
"ถ้าลูกน้องอายุมากกว่าเราแล้วเค้าไม่ทำงานแล้วเค้าก็ไม่ฟังเราตักเตือนเราจะทำไง?"
(นึกในใจ....ต่อยหน้าแมร่งเลย....)
Mode แตหลอ นิดส์ๆ : ก็คิดว่าจะเข้าไปบอกให้เข้าใจค่ะ ว่างานคืองาน
ถ้าเราไม่ทำงานตรงนี้...ก็ไม่ต้องทำแล้วค่ะ ออกไปเลย
พี่เค้า : โอ้ว.....บ้านแตกแน่! - -''''
ตอนพี่เค้าพูด เราก็เพิ่งรู้ตัวว่า ตอบคำตอบในใจออกไปด้วย กร๊าก *โคตรมึน...*
แบบว่า น้องแอบร้ายแรงนะเนี่ย = [] ='
โอ้ว ไม่....หนูปล่าวคิด..................มันออกไปเอ๊ง!!!!!!!
มีอีก
"แล้วสมมุติว่ามีลูกน้อง 4 คนแล้วเค้าไม่ถูกกันแบ่งออกเป็น 2 พวก น้องจะทำไง?"
(นึกในใจ...ให้มันต่อยดวลกันให้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย!)
Mode แตหลอนิดส์ๆ : ก็คงจะ......ให้ไปกินข้าวปรับความเข้าใจด้วยกันซักมื้อมั้งคะ?
^
^
^
วิธีโคตรโบราณ....
ตอนหลังเพิ่งมานึกอีกวิธีออก
ก็ทำให้มัน ทั้ง 4 เกลียดเราคนเดียวเลย มันจะได้สามัคคีกัน!!!!!!!!!! อารมณ์กันดั้ม!
(แต่ถึงเวลาจริงคงไม่กล้าตอบ...)
มีอีก...คำถามเบสิค
"แล้วคิดว่าเราจะรับงานนี้ไหวไหม?"
เราก็ตอบอย่างภาคภูมิใจ!!!!
"คิดว่าไหวค่ะ.......แต่หนูไม่เคยทำงานนี้อ่ะค่ะ......"
แมร่ง = [] = กรูตอบอะไรไปวะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย... OTL
.
สรุป เหมือนจะผ่าน <<< ผ่านได้ไงวะ?
แต่เราไม่ได้อยากทำงานนี้ขนาดนั้น (แต่ทำได้นะ ถ้าได้ที่ใกล้บ้าน...และถ้าเงินดี...)
แต่ที่สมัครไว้มันอีกตำแหน่งนึงง่ะ *ผิดหวังนิดหน่อย*
แบบนี้มันนอกเหนือความคาดหมายไปหน่อย...ต้องคุมคนเร้อ...*ไม่ไหวมั้ง..*
ตอนนี้ก็เลยขอรอดูๆ ไปก่อน บอกว่ายังไม่สามารถเริ่มงานได้ เพราะเดือนหน้ารับปริญญา
(ข้ออ้าง....ขอดูไปก่อนซักพักเห๊อะ!)
ถ้าเอากลับไปเล่าให้ อ. ที่ มหาลัยฟัง คงโดนด่าแหง
เพราะเหล่าเพื่อนๆ มันโดนกันมาหมดแล้วว่า
อ. จะพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้สุดๆว่า....
"แหม.....หน้าอย่างพวกแก...ยังจะเลือกงานอีกเนาะ!!!!มีงานให้ทำก็ดีแค่ไหนแล้ว!"
ให้พูดจริงๆ ตอนแรก คิดว่าอะไรก็ทำได้...
แต่เอาเข้าจริงๆ บางอย่างก็....มันไม่ใช่อ่ะกิ๊บ มันไม่ช่ายยยยยยยยยยยย
ที่จริงมีฮาหลายช่วงมาก...แบบว่า สัมภาษณ์ขำๆ จริงๆ T [] T''
ช่วงนี้ก็......
ขอเป็นสมาคมชาวเกาะวิจัยฝุ่นแห่งประเทศไทยไปอีกซักพักละกันนะ!
